Badanie BMI

BMI (ang. Body Mass Index - wskaźnik masy ciała) jest wskaźnikiem, który jest obliczany przez porównanie wzrostu z masy ciała. Jego wartość jest pomocna w ocenie ryzyka wystąpienia chorób związanych z nadwagą takich jak miażdżyca lub choroba niedokrwienna serca. Im mniejsza wartość BMI, tym ryzyko wystąpienia chorób jest mniejsze.

Wartość BMI oblicza się jako współczynnik powstały przez podzielenie masy ciała podanej w kilogramach przez kwadrat wysokości podanej w metrach.

BMI=waga(kg)/wzrost2(m)

Dla osób dorosłych wartość BMI wskazuje na:

• < 15 - wygłodzenie
• 15,1 - 17,4 - anoreksję
• 17,5 - 18,5 - niedowagę
• 18,5-24,9 - wartość prawidłowa
• >= 25 - nadwagę
• 25,0-29,9 Okres przed otyłością - otyłość
• 30,0-34,9 I stopień otyłości
• 35,0-39,9 II stopień otyłości
• >= 40,0 III stopień otyłości (otyłość kliniczna)

Oznaczanie wskaźnika masy ciała ma znaczenie w ocenie zagrożenia chorób związanych z nadwagą i otyłością np. cukrzycą, chorobą niedokrwienną serca, miażdżycą. Im mniejsza wartość BMI, tym ryzyko wystąpienia chorób jest mniejsze.
BMI jest bardzo prosty w użyciu, jest jednak dosyć niedokładnym wskaźnikiem nadwagi czy też ryzyka chorób z nią związanych. Np. osoba o rozbudowanej muskulaturze może mieć BMI wskazujące na skrajną otyłość posiadając jednocześnie bardzo mało tkanki tłuszczowej. O wiele dokładniejszym (lecz trudniejszym do zmierzenia bez specjalistycznej aparatury) wskaźnikiem jest procentowa zawartość tłuszczu w organizmie.

Uwaga:
BMI nie jest wiarygodnym wskaźnikiem zagrożenia chorobami dla poniższych grup osób :

• ciężarnych kobiet
• sportowców oraz osób o rozbudowanej tkance mięśniowej
• rosnących dzieci
• osób w starszym wieku, u których trudno dokonać dokładnych pomiarów wzrostu