O Instytucie Dla Pacjentów Dla Lekarzy Nauka Dla Firm Kontakt
Instytut Kardiologii
im. Prymasa Tysiąclecia Stefana Kardynała Wyszyńskiego
english version
mapa serwisu
szukaj
Intranet
Get Adobe Flash player

Ta strona wymaga pluginu Flash Player v 8.0.24 bądź wyższego.

Get Adobe Flash player

Ta strona wymaga pluginu Flash Player v 8.0.24 bądź wyższego.

Dla Pacjentów    »    Diagnostyka    »    Laboratoryjna    »    Biochemiczna diagnostyka nadciśnienia tętniczego
breakLine

Biochemiczna diagnostyka nadciśnienia tętniczego

Guz chromochłonny (pheochromocytoma) występuje u około 1% pacjentów z nadciśnieniem tętniczym powodowanym nadmiernym wydzielaniem katecholamin przez tkankę guza. Laboratoryjna diagnostyka pheochromocytoma polega na wstępnym oznaczeniu metabolitów katecholamin – metoksykatecholamin w dobowej zbiórce moczu. W badaniu przesiewowym oznacza się stężenie sumy metoksyadrenaliny i metoksynoradrenaliny po chromatografii próbki moczu na kolumnie z żywicą jonowymienną i utlenieniu do waniliny. Stężenie waniliny oznaczane jest spektrofotometrycznie przez pomiar absorbancji przy długości fali 360 nm. Wartości prawidłowe wydalania metoksykatecholamin wynoszą dla tej metody < 1000 µg/24h. Następnym etapem diagnostyki jest oznaczenie stężenia amin katecholowych : adrenaliny (A), noradrenaliny (NA) i dopaminy (D) w dobowej zbiórce moczu. Oznaczenie wykonywane jest metodą wysokosprawnej chromatografii cieczowej (HPLC) stosując kolumnę z fazą odwróconą i detekcję elektrochemiczną. Dla tej metody oznaczania wartości prawidłowe wydalania katecholamin wynoszą: NA – 12,1-85,55 µg/24h, A – 1,7-22,4 µg/24h, D – 0-498 µg/24h.

Oznaczanie aktywności reninowej osocza (ARO) oraz aldosteronu jako wskaźników układu renina-angiotensyna-aldosteron stosuje się w różnicowej diagnostyce pierwotnego i wtórnego aldosteronizmu. ARO oznaczana jest metodą radioimmunologiczną (RIA) jako ilość (ng) wytworzonej angiotensyny I przez 1 ml osocza w czasie 1 godziny (ng/ml/godz.). Zakres wartości prawidłowych dla pacjentów na diecie normosodowej (100 – 150 mEq) wynosi w pozycji leżącej 0,2-2,8 ng/ml/godz. a w pozycji stojącej 1,5-5,7 ng/ml/godz.

Oznaczenie stężenia aldosteronu wykonuje się w surowicy i/lub w moczu metodą RIA z wykorzystaniem wysoce swoistych przeciwciał monoklonalnych nie dających reakcji krzyżowych z innymi sterydami. Wartości prawidłowe stężenia aldosteronu w surowicy wynoszą: w pozycji leżącej – 7,5-150 pg/ml, w pozycji stojącej 35 – 300 pg/ml. Prawidłowe wydalanie aldosteronu w moczu wynosi 2,8 – 30,0 µg/24h.

Copyrights © 2007-2010 Instytut Kardiologii. Wszelkie prawa zastrzeżone.
ul. Alpejska 42, 04-628 Warszawa, tel. (0 22) 815 30 11, admin@ikard.pl
regulamin korzystania
polityka prywatności
mapa serwisu
poczta
kontakt

NFZ Ministerstwo Zdrowia Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego ZPORR ZPORR TUV NORD
Design: SIMPLICA