Koronarografia

Koronarografia jest zabiegiem diagnostycznym, który umożliwia precyzyjną ocenę nasierdziowych tętnic zaopatrujących mięsień sercowy w krew. Zabieg ten wykonywany jest w pracowni badań hemodynamicznych.
Przed badaniem trzeba (zwykle z pomocą lub pod nadzorem pielęgniarek) ogolić pachwiny oraz wziąć prysznic.

Badanie polega na wprowadzeniu cewnika przez nakłucie w tętnicy udowej do ujścia tętnic wieńcowych. Cały zabieg wykonywany jest pod kontrolą obrazu rentgenowskiego, materiał cewnika pochłania promieniowanie rentgenowskie i dzięki temu cewnik jest widoczny na ekranie monitora. Widząc cewnik na ekranie lekarz przesuwa go w kierunku serca.

Gdy koniec cewnika znajdzie się w pobliżu odejścia tętnicy wieńcowej od aorty, lekarz wstrzykuje do tętnicy wieńcowej preparat kontrastujący, który mieszając się z krwią popłynie tętnicą wieńcową. W czasie, gdy przez tętnice wieńcowe będzie przepływała mieszanina krwi i kontrastu, będzie ona widoczna na ekranie i obraz jej zostanie zarejestrowany. W czasie badania zwykle trzeba kilkakrotnie wstrzykiwać kontrast do każdej z dwóch tętnic wieńcowych. Często, w czasie badania trzeba zmieniać położenie stołu do badań i położenie lampy rentgenowskiej w stosunku do stołu. Trzeba odnaleźć projekcję, w której obraz naczyń wieńcowych jest najlepszy i ocena ich kształtu i szerokości może być najlepsza.
Oglądając film wykonany w czasie koronarografii można bardzo precyzyjnie ocenić miejsca, w których tętnice wieńcowe są zwężone lub całkowicie niedrożne.

Koronarografia - w trakcie zabiegu

Wstrzyknięcie kontrastu nie jest bolesne. W chwili wstrzyknięcia większość pacjentów odczuwa napływająca falę ciepła. To uczucie zwykle trwa 20 do 30 sekund i ustępuje.

Niekiedy, zwykle u osób, które łatwo reagują odczynem uczuleniowym na różne substancje (pyłki traw, jedzenie, proszki do prania itp.) po badaniu, a nawet niekiedy w czasie badania pojawia się wysypka skórna, swędzenie. W wyjątkowych wypadkach występują objawy silnej reakcji alergicznej. Jeśli jesteś uczuleniowcem, alergikiem, chorujesz na astmę, miałeś silną reakcję uczuleniową w czasie innych kontrastowych badań rentgenowskich, przpomnij o tym lekarzowi, który będzie robił badanie.

Cewnik jest wyjmowany natychmiast po badaniu, jeszcze na stole rentgenowskim. Następnie lekarz usuwa tzw. koszulki naczyniowe, czyli plastikowe rurki przez które cewnik był włożony do tętnicy. Po wyjęciu koszulek miejsce wkłucia musi być mocno uciśnięte, początkowo przez lekarza, a następnie poprzez założony opatrunek uciskowy. Ucisk musi pozostać założony przez kilka godzin.

Zwykle po 6-8 godzinach od zakończenia badania pacjent może wstać z łóżka. Należy zwrócić uwagę, czy miejsce wkłucia nie krwawi, czy nie narasta bolesny krwiak (guz) podskórny i czy noga po stronie kłutej nie sinieje.