Sto zabiegów przezcewnikowego wszczepienia zastawki płucnej

przez Aleksandra Bąkała

Setny zabieg przezcewnikowego wszczepienia zastawki płucnej (transcatheter pulmonary valve implantation, TPVI) w Instytucie Kardiologii odbył się 27. lutego 2019. W grudniu minęło 10 lat od pierwszego zabiegu TPVI w Instytucie Kardiologii, który był w Polsce pierwszym zabiegiem przeznaczyniowego wszczepienia zastawki serca. (Rużyłło W., Włodarska E., Demkow M i in.: Przeznaczyniowe wszczepienie zastawki płucnej – wczesne wyniki pierwszych zabiegów w Polsce. Post Kard Interw, 2009; 5, 7-17).

TPVI umożliwia nieoperacyjne leczenie pacjentów z dysfunkcją zastawki płucnej po kardiochirurgicznej korekcji wady wrodzonej serca. Największą grupę pacjentów stanowią chorzy po operacji tetralogii Fallota i atrezji płucnej. Pierwsze zabiegi, z zastosowaniem zastawki Melody wykonanej z żyły szyjnej wołu z jej naturalną zastawką, wykonywano jedynie u pacjentów z pełnym konduitem w drodze odpływu prawej komory (homograft płucny lub aortalny w pozycji płucnej, ksenograft). W 2011 roku, dzięki dostępności większych zastawek  (SAPIEN) poszerzono wskazania do zabiegu o dysfunkcję drogi odpływu prawej komory poszerzonej łatą przezpierścieniową (pierwsza na świecie grupa chorych z natywną drogą odpływu leczona skutecznie przy pomocy TPVI została przez nas opisana w artykule: Demkow M, Ruzyllo W, Biernacka EK i in: Percutaneous Edwards SAPIEN valve implantation for significant pulmonary regurgitation after previous surgical repair with a right ventricular outflow patch. Catheter Cardiovasc Interv. 2014; 83(3): 474-481). Obecnie stosuje się obydwa rodzaje zastawek w rozmiarach od 18 (Melody 18, 20, 22 mm) do 29 mm (SAPIEN 23, 26 i 29 mm).
Skuteczność zabiegu w naszym ośrodku wynosi 93%, bez śmiertelności okołozabiegowej.  Natychmiast po zabiegu obserwuje się istotny spadek gradientu płucnego i przywrócenie szczelności zastawki. Miesiąc po TPVI spektakularnie zmniejsza się objętość końcoworozkurczowa prawej komory, po roku obserwuje się poprawę frakcji wyrzutu prawej komory oraz istotne zwiększenie szczytowego zużycia tlenu. Wyniki te są stabilne w kolejnych latach obserwacji. Sześć naszych pacjentek urodziło po zabiegu TPVI 7 zdrowych dzieci. Z powodu powikłań zabiegowych w 5 przypadkach  konieczne było przeprowadzenie pilnej operacji, w 2 planowej, we wszystkich przypadkach z dobrym wynikiem.  
TPVI jest obecnie uznaną metodą leczenia dysfunkcji drogi odpływu prawej komory i powinno być preferowane, gdy istnieją sprzyjające warunki anatomiczne.  Możliwość przezcewnikowego wszczepienia zastawki płucnej ułatwia zarówno lekarzowi jak i pacjentowi podjęcie decyzji o wczesnej interwencji, co ma szczególne znaczenie  u bezobjawowych pacjentów ze wskazaniami do wymiany zastawki płucnej. TPVI umożliwia młodym aktywnym pacjentom na szybki powrót do pełnej aktywności.
Przeprowadzenie skutecznego zabiegu TPVI jest możliwe dzięki współpracy zespołu kardiologów, kardiologów interwencyjnych, kardiologów zajmujących się diagnostyką obrazową, radiologów, anestezjologów i kardiochirurgów.

 

Wróć