Badanie metodą Rezonansu Magnetycznego – informacje ogólne
Rezonans magnetyczny (RM) wykorzystuje do tworzenia obrazu sygnał emitowany przez wibrujące w polu magnetycznym jądra wodoru zawarte w cząsteczkach wody w ciele ludzkim. Każda najmniejsza różnica w zawartości wody w tkance powoduje różnicę emitowanego sygnału. Skaner rezonansu magnetycznego rejestruje energię emitowaną jako falę radiową i przetwarza ją w obraz tkanki umożliwiając rozpoznanie patologii we wcześniejszym niż inne metody stadium.
Od czasu wdrożenia rezonansu magnetycznego w diagnostyce medycznej w roku 1977 do chwili obecnej stał się on podstawową metodą w diagnostyce neurologicznej i ortopedycznej. Do niedawna zastosowanie MR w diagnostyce kardiologicznej było ograniczone ze względu na trudności w obrazowaniu ruchomego organu jakim jest bijące serce człowieka. W ciągu ostatnich lat powstały skanery MR o dużej szybkości rejestracji badania, które umożliwiły obrazowanie morfologii, funkcji, przepływu krwi w sercu i otaczających go dużych naczyniach a przez to globalną ocenę kardiologicznego stanu zdrowia.
MR serca pozwala na identyfikację uszkodzenia mięśnia serca po zawale, rozpoznanie wrodzonych wad serca i chorób dużych naczyń. MR serca może być również użyty do wykonania badania obciążeniowego i oceny ukrwienia mięśnia serca w spoczynku i po obciążeniu przy określaniu czy zwężenie naczynia wieńcowego stwierdzone w koronarografii lub tomografii komputerowej jest istotne lub nie. Wszystkie elementy układu sercowo-naczyniowego mogą być obrazowane w badaniu MR: żyły, przedsionki, zastawki przedsionkowo-komorowe, komory serca, tętnice co czyni badanie MR użytecznym w ocenie skomplikowanych i złożonych chorób serca.
Zaletą badania MR to możliwość trójwymiarowego obrazowania anatomii serca i dużych naczyń bez ekspozycji pacjenta na promieniowanie jonizujące.
.
Od czasu wdrożenia rezonansu magnetycznego w diagnostyce medycznej w roku 1977 do chwili obecnej stał się on podstawową metodą w diagnostyce neurologicznej i ortopedycznej. Do niedawna zastosowanie MR w diagnostyce kardiologicznej było ograniczone ze względu na trudności w obrazowaniu ruchomego organu jakim jest bijące serce człowieka. W ciągu ostatnich lat powstały skanery MR o dużej szybkości rejestracji badania, które umożliwiły obrazowanie morfologii, funkcji, przepływu krwi w sercu i otaczających go dużych naczyniach a przez to globalną ocenę kardiologicznego stanu zdrowia.
MR serca pozwala na identyfikację uszkodzenia mięśnia serca po zawale, rozpoznanie wrodzonych wad serca i chorób dużych naczyń. MR serca może być również użyty do wykonania badania obciążeniowego i oceny ukrwienia mięśnia serca w spoczynku i po obciążeniu przy określaniu czy zwężenie naczynia wieńcowego stwierdzone w koronarografii lub tomografii komputerowej jest istotne lub nie. Wszystkie elementy układu sercowo-naczyniowego mogą być obrazowane w badaniu MR: żyły, przedsionki, zastawki przedsionkowo-komorowe, komory serca, tętnice co czyni badanie MR użytecznym w ocenie skomplikowanych i złożonych chorób serca.
Zaletą badania MR to możliwość trójwymiarowego obrazowania anatomii serca i dużych naczyń bez ekspozycji pacjenta na promieniowanie jonizujące.
.
