Kurs z tomografii komputerowej naczyń wieńcowych

W dniach 14 i 15 maja 2010 w Instytucie Kardiologii odbył się pierwszy w Polsce kurs z tomografii komputerowej naczyń wieńcowych. Kurs ten przeznaczony był dla osób początkujących i składał się z trzech elementów: wykładów i prezentacji, pokazu akwizycji badań TK oceniających naczynia wieńcowe oraz praktycznej nadzorowanej analizy przygotowanych przypadków.
Kurs ten zorganizowany był zgodnie z zaleceniami i wymogami Sekcji Tomografii Komputerowej i Rezonansu Magnetycznego Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego. Każdy z uczestników miał możliwość samodzielnej nadzorowanej analizy minimum 25 wcześniej wykonanych badań, oraz korelacji wyników z klasyczną angiografią. Analiza przypadków odbywała się na profesjonalnych stacjach roboczych, przy maksymalnie dwóch uczestnikach jednoczasowo korzystających z jednej stacji.
Kurs ten przeznaczony był dla osób zainteresowanych tematyką TK naczyń wieńcowych, w tym kardiologów i radiologów.
Tematyka wykładów obejmowała zagadnienia kliniczne, w tym wskazania i przeciwwskazania do wykonania badań oraz ograniczenia metody. Uczestnicy zostali zapoznani z technicznymi aspektami wykonania badania i przygotowania danych do analizy. 
Osoby merytorycznie odpowiedzialne za organizację i przeprowadzenie kursu posiadają kompetencje do weryfikowania umiejętności kursantów, potwierdzone przez PTK.

W miesiącach jesiennych planowane jest zorganizowanie drugiej edycji kursu dla początkujących oraz rozpoczęcie cyklu kursów dla osób zainteresowanych. 
Planowanie jest również zorganizowanie praktycznych szkoleń w zakresie TK naczyń wieńcowych.

Dla osób zainteresowane bardziej szczegółowymi informacjami podajemy dane kontaktowe:

Dr n. med. Cezary Kępka
Osoba koordynująca program nieinwazyjnej koronarografii w IK
Tel: 22 3434342
ckepka@ikard.pl

Zabiegi przezskórnego zamknięcia ubytku w przegrodzie międzykomorowej

W kwietniu 2009 w Instytucie Kardiologii wykonano kolejny zabieg przezskórnego zamknięcia pozawałowego ubytku w przegrodzie międzykomorowej. Zabieg ten był szczególnie trudny ze względu na wcześniejszą implantację automatycznego defibrylatora-kardiowertera i obecność elektrod w okolicach ubytku.