Zabiegi przezskórnego zamknięcia ubytku w przegrodzie międzykomorowej

W kwietniu 2009 w Instytucie Kardiologii wykonano kolejny zabieg przezskórnego zamknięcia pozawałowego ubytku w przegrodzie międzykomorowej. Zabieg ten był szczególnie trudny ze względu na wcześniejszą implantację automatycznego defibrylatora-kardiowertera i obecność elektrod w okolicach ubytku.
78-letni pacjent został przeniesiony ze Szpitala Rejonowego, gdzie był hospitalizowany z rozpoznaniem świeżego zawału serca ściany dolnej. Ze względu na zbyt długi czas od początku objawów do zgłoszenia się do szpitala nie wdrożono leczenia reperfuzyjnego. W kolejnej dobie nastąpiło pogorszenie stanu klinicznego, a w badaniu echograficznym stwierdzono istotny hemodynamicznie przeciek przez przegrodę międzykomorową. Wobec nieskuteczności leczenia farmakologicznego i wysokiego ryzyka okołooperacyjnego (liczne dodatkowe obciążenia) po 7 tygodniach leczenia pacjenta skierowano do Instytutu Kardiologii w celu leczenia metodą przezskórną.
Zabieg wykonano z dostępu od prawej żyły udowej i prawej żyły szyjnej. Implantowano okluder stosowany do zamykania ubytków międzyprzedsionkowych (Amplatzer Septal Occluder). Zabieg wykonano bez powikłań, a implantacja okludera nie kolidowała z elektrodą umieszczoną w prawej komorze. Pacjenta wypisano do domu po kilkudniowym pobycie.
Dotychczas w Instytucie Kardiologii wykonano kilkanaście tego typu zabiegów, co powoduje, że Instytut ma prawdopodobnie największe doświadczenie w wykonywaniu zabiegów nieoperacyjnego zamykania ubytków pozawałowych.

Ryc. 1. Początkowy etap zabiegu. Widoczny prowadnik w tętnicy płucnej, którego końcówka jest złapana pętlą (strzałka).

Ryc. 2. Pętla tętniczo-żylna.

Ryc. 3. Pomiar średnicy ubytku balonem. Strzałka wskazuje ubytek.

Ryc. 4. Dystalny dysk okludera umieszczony w lewej komorze.

Ryc. 5. Okluder wypełnia ubytek. Widoczna elektroda endokawitarna.

Ryc. 6. Końcowy efekt zabiegu. Widoczny uwolniony okluder prawidłowo umieszczony w ubytku.