O Instytucie Dla Pacjentów Dla Lekarzy Nauka Dla Firm Kontakt
Instytut Kardiologii
im. Prymasa Tysiąclecia Stefana Kardynała Wyszyńskiego
english version
mapa serwisu
szukaj
Intranet
Get Adobe Flash player

Ta strona wymaga pluginu Flash Player v 8.0.24 bądź wyższego.

Get Adobe Flash player

Ta strona wymaga pluginu Flash Player v 8.0.24 bądź wyższego.

Nauka    »    Jednostki badawcze    »    Zakład Biochemii Klinicznej
breakLine

Zakład Biochemii Klinicznej

Kierownik Zakładu:
Dr n. farm. Paweł Kunicki

Pracownie Zakładu:

  • Pracownia Biologicznie Czynnych Peptydów
  • Pracownia Farmakologii Klinicznej i Terapii
  • Pracownia Badań Płytkowych

tl_files/IKAR/images/breakLine.png

Działalność kliniczna

  • Biochemiczna diagnostyka nadciśnienia tętniczego
  • Terapia monitorowana stężeniem leku we krwi
    • digoksyna
    • leki antyarytmiczne
    • leki immunosupresyjne
  • Kontrola leczenia przeciwpłytkowego

Metody diagnostyczne stosowane w Zakładzie Biochemii Klinicznej

1. Biochemiczna diagnostyka nadciśnienia tętniczego.

Guz chromochłonny (pheochromocytoma) występuje u około 1% pacjentów
z nadciśnieniem tętniczym powodowanym nadmiernym wydzielaniem katecholamin przez tkankę guza. Laboratoryjna diagnostyka pheochromocytoma polega na wstępnym oznaczeniu metabolitów katecholamin – metoksykatecholamin w dobowej zbiórce moczu. W badaniu przesiewowym oznacza się stężenie sumy metoksyadrenaliny i metoksynoradrenaliny po chromatografii próbki moczu na kolumnie z żywicą jonowymienną i utlenieniu do waniliny. Stężenie waniliny oznaczane jest spektrofotometrycznie przez pomiar absorbancji przy długości fali 360 nm. Wartości prawidłowe wydalania metoksykatecholamin wynoszą dla tej metody < 1000 µg/24h. Następnym etapem diagnostyki jest oznaczenie stężenia amin katecholowych : adrenaliny (A), noradrenaliny (NA) i dopaminy (D) w dobowej zbiórce moczu. Oznaczenie wykonywane jest metodą wysokosprawnej chromatografii cieczowej (HPLC) stosując kolumnę z fazą odwróconą i detekcję elektrochemiczną. Dla tej metody oznaczania wartości prawidłowe wydalania katecholamin wynoszą: NA – 12,1-85,55 µg/24h, A – 1,7-22,4 µg/24h, D – 0-498 µg/24h.

Oznaczanie aktywności reninowej osocza (ARO) oraz aldosteronu jako wskaźników układu renina-angiotensyna-aldosteron stosuje się w różnicowej diagnostyce pierwotnego i wtórnego aldosteronizmu. ARO oznaczana jest metodą radioimmunologiczną (RIA) jako ilość (ng) wytworzonej angiotensyny I przez 1 ml osocza w czasie 1 godziny (ng/ml/godz.). Zakres wartości prawidłowych dla pacjentów na diecie normosodowej (100 – 150 mEq) wynosi w pozycji leżącej 0,2-2,8 ng/ml/godz. a w pozycji stojącej 1,5-5,7 ng/ml/godz.

Oznaczenie stężenia aldosteronu wykonuje się w surowicy i/lub w moczu metodą RIA z wykorzystaniem wysoce swoistych przeciwciał monoklonalnych nie dających reakcji krzyżowych z innymi sterydami. Wartości prawidłowe stężenia aldosteronu w surowicy wynoszą: w pozycji leżącej – 7,5-150 pg/ml, w pozycji stojącej 35 – 300 pg/ml. Prawidłowe wydalanie aldosteronu w moczu wynosi 2,8 – 30,0 µg/24h.

2. Terapia monitorowana stężeniem leku we krwi.

Terapia monitorowania stężeniem leku (pomiar minimalnego – przed podaniem porannej dawki leku, w stanie stacjonarnym) obejmuje następujące leki:

  • Digoksyna w surowicy
  • Leki antyarytmiczne
    • amiodaron + dezetyloamiodaron w surowicy
    • propafenon + 5-hydroksypropafenon w surowicy
    • meksyletyba w surowicy
    • sotalol w surowicy
  • Leki przeciwpadaczkowe
    • fenytoina w surowicy
    • karbamazepina w surowicy
    • kwas walproinowy w surowicy
  • Leki immunosupresyjne
    • cyklosporyna w pełnej krwi
    • takrolimus w pełnej krwi
    • ewerolimus w pełnej krwi
    • kwas mykofenolowy (MPA) w osoczu

Do wykonania oznaczeń w surowicy krwi niezbędne jest pobranie 3 ml krwi na skrzep (tak aby otrzymać 1 ml surowicy). Do oznaczeń w osoczu i pełnej krwi należy pobrać 2 ml krwi do probówki zawierającej K3-EDTA. Badania wykonywane są zwalidowanymi metodami wysokosprawnej chromatografii cieczowej (HPLC) oraz metodami immunochemicznymi
z zastosowaniem technik: EMIT, MEIA, FPIA.

3. Kontrola leczenia przeciwpłytkowego

Efekt przeciwpłytkowy aspiryny (ASA) jest monitorowany metodą agregacji optycznej bogatopłytkowego osocza indukowanej epinefryną oraz w analizatorze funkcji płytek PFA-100 przez pomiar czasu zamknięcia (CT) w układzie Kolagen/Epinefryna (CT-CEPI) i Kolagen/ADP (CT-CADP). Wydłużenie CT -CEPI (powyżej 165 sek.) przy prawidłowym CT -CADP (w zakresie 71-118 sek.) świadczy o wrażliwości pacjenta na ASA oraz efektywnym leczeniu przeciwpłytkowym.

Skuteczność leczenia clopidogrelem (Plavix) oceniana jest przez hamowanie agregacji bogatopłytkowego osocza indukowanej ADP. Hamowanie agregacji powyżej 10% w stosunku do maksymalnej agregacji przed podaniem leku lub w stosunku do agregacji grupy kontrolnej (zdrowych ochotników) świadczy o  prawidłowym, efektywnym leczeniu.

Działalność naukowa

Działalność naukowa Zakładu Biochemii Klinicznej skupia się na następujących podstawowych zagadnieniach:

  • Ocena kliniczna i znaczenie praktyczne nowych testów biochemicznych      różnicujących stan niedokrwienia od martwicy mięśnia sercowego
  • Molekularne mechanizmy chorób układu krążenia ze szczególnym uwzględnieniem znaczenia osi czynników wzrostowych
  • Mechanizmy oporności na leczenie przeciwpłytkowe: ASA i Clopidogrel
  • Monitorowanie i analiza farmakokinetyczna leczenia immunosupresyjnego po przeszczepie serca

Publikacje pracowników Zakładu Biochemii Klinicznej w latach 2005 – 2006.

  • prace oryginalne - 6
  • prace poglądowe - 3
  • prace kazuistyczne - 1
  • komunikaty zjazdowe
    • międzynarodowe - 46
    • krajowe - 3

Sumaryczny IF = 9,616

Copyrights © 2007-2010 Instytut Kardiologii. Wszelkie prawa zastrzeżone.
ul. Alpejska 42, 04-628 Warszawa, tel. (0 22) 815 30 11, admin@ikard.pl
regulamin korzystania
polityka prywatności
mapa serwisu
poczta
kontakt

NFZ Ministerstwo Zdrowia Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego ZPORR ZPORR TUV NORD
Design: SIMPLICA