Kierownik Zakładu:
Dr n. farm. Paweł Kunicki
Pracownie Zakładu:
![]()
Działalność kliniczna
Metody diagnostyczne stosowane w Zakładzie Biochemii Klinicznej
1. Biochemiczna diagnostyka nadciśnienia tętniczego.
Guz chromochłonny
(pheochromocytoma) występuje u około 1% pacjentów
z nadciśnieniem tętniczym powodowanym nadmiernym wydzielaniem katecholamin
przez tkankę guza. Laboratoryjna diagnostyka pheochromocytoma polega na
wstępnym oznaczeniu metabolitów katecholamin – metoksykatecholamin w dobowej
zbiórce moczu. W badaniu przesiewowym oznacza się stężenie sumy
metoksyadrenaliny i metoksynoradrenaliny po chromatografii próbki moczu na kolumnie z żywicą
jonowymienną i utlenieniu do waniliny. Stężenie waniliny oznaczane jest
spektrofotometrycznie przez pomiar absorbancji przy długości fali 360 nm.
Wartości prawidłowe wydalania metoksykatecholamin wynoszą dla tej metody <
1000 µg/24h. Następnym etapem diagnostyki jest oznaczenie stężenia amin katecholowych
: adrenaliny (A), noradrenaliny (NA) i dopaminy (D) w dobowej zbiórce moczu.
Oznaczenie wykonywane jest metodą wysokosprawnej chromatografii cieczowej
(HPLC) stosując kolumnę z fazą odwróconą i detekcję elektrochemiczną. Dla tej
metody oznaczania wartości prawidłowe wydalania katecholamin wynoszą: NA –
12,1-85,55 µg/24h, A – 1,7-22,4 µg/24h, D – 0-498 µg/24h.
Oznaczanie aktywności reninowej osocza (ARO) oraz aldosteronu jako wskaźników układu renina-angiotensyna-aldosteron stosuje się w różnicowej diagnostyce pierwotnego i wtórnego aldosteronizmu. ARO oznaczana jest metodą radioimmunologiczną (RIA) jako ilość (ng) wytworzonej angiotensyny I przez 1 ml osocza w czasie 1 godziny (ng/ml/godz.). Zakres wartości prawidłowych dla pacjentów na diecie normosodowej (100 – 150 mEq) wynosi w pozycji leżącej 0,2-2,8 ng/ml/godz. a w pozycji stojącej 1,5-5,7 ng/ml/godz.
Oznaczenie stężenia aldosteronu wykonuje się w surowicy i/lub w moczu metodą RIA z wykorzystaniem wysoce swoistych przeciwciał monoklonalnych nie dających reakcji krzyżowych z innymi sterydami. Wartości prawidłowe stężenia aldosteronu w surowicy wynoszą: w pozycji leżącej – 7,5-150 pg/ml, w pozycji stojącej 35 – 300 pg/ml. Prawidłowe wydalanie aldosteronu w moczu wynosi 2,8 – 30,0 µg/24h.
2. Terapia monitorowana stężeniem leku we krwi.
Terapia monitorowania stężeniem leku (pomiar minimalnego – przed podaniem porannej dawki leku, w stanie stacjonarnym) obejmuje następujące leki:
Do
wykonania oznaczeń w surowicy krwi niezbędne jest pobranie 3 ml krwi na skrzep
(tak aby otrzymać 1 ml surowicy). Do oznaczeń w osoczu i pełnej krwi należy
pobrać 2 ml krwi do probówki zawierającej K3-EDTA. Badania wykonywane są
zwalidowanymi metodami wysokosprawnej chromatografii cieczowej (HPLC) oraz
metodami immunochemicznymi
z zastosowaniem technik: EMIT, MEIA, FPIA.
3. Kontrola leczenia przeciwpłytkowego
Efekt przeciwpłytkowy aspiryny (ASA) jest monitorowany metodą agregacji optycznej bogatopłytkowego osocza indukowanej epinefryną oraz w analizatorze funkcji płytek PFA-100 przez pomiar czasu zamknięcia (CT) w układzie Kolagen/Epinefryna (CT-CEPI) i Kolagen/ADP (CT-CADP). Wydłużenie CT -CEPI (powyżej 165 sek.) przy prawidłowym CT -CADP (w zakresie 71-118 sek.) świadczy o wrażliwości pacjenta na ASA oraz efektywnym leczeniu przeciwpłytkowym.
Skuteczność leczenia clopidogrelem (Plavix) oceniana jest przez hamowanie agregacji bogatopłytkowego osocza indukowanej ADP. Hamowanie agregacji powyżej 10% w stosunku do maksymalnej agregacji przed podaniem leku lub w stosunku do agregacji grupy kontrolnej (zdrowych ochotników) świadczy o prawidłowym, efektywnym leczeniu.
Działalność naukowa
Działalność naukowa Zakładu Biochemii Klinicznej skupia się na następujących podstawowych zagadnieniach:
Publikacje pracowników Zakładu Biochemii Klinicznej w latach 2005 – 2006.
Sumaryczny IF = 9,616