Osiągnięcia Instytutu Kardiologii w zakresie działalności naukowej – 2013 r.

Za najważniejsze osiągnięcia działalności statutowej w 2013 roku uznajemy liczne prace opublikowane przez pracowników Instytutu w czasopismach o znaczącym impact factor, w szczególności te, które dotyczą badań klinicznych zaplanowanych i zrealizowanych w Instytucie Kardiologii. Przedstawiamy ponadto nasze sympozja i sukcesy w działalności aplikacyjno-wdrożeniowej.

Publikacje

1.    W 2013 r. w International Journal of Cardiology ukazała się oryginalna publikacja autorstwa pracowników Instytutu Kardiologii, w której omówione zostały odległe wyniki leczenia pacjentów z zespołem preekscytacji:

Orczykowski M, Walczak F, Derejko P, Bodalski R, Urbanek P, Zakrzewska-Koperska J, Przybylski A, Kępski R, Jedynak Z, Maryniak A, Miszczak-Knecht M, Bieganowska K, Szufladowicz E, Biederman A, Bilińska M, Szumowski L. Ventricular fibrillation risk factors in over one thousand patients with accessory pathways. Int J Cardiol. 2013 Jul 31;167(2):525-30; (IF=5.509; MNiSW=35).
W powyższej pracy wykazano, że mężczyźni z jawnymi cechami preekscytacji i mnogimi lub szerokimi szlakami dodatkowymi są szczególnie zagrożeni wystąpieniem migotania komór (VF).
Ponadto zwraca uwagę fakt, że istnieją dwa szczyty występowania VF u pacjentów z WPW, 2 i 3 dekada związana z aktywacją układu współczulnego i 5 dekada życia związana z dodatkowymi czynnikami ryzyka (choroba wieńcowa, dyslipidemia, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze).
Praca ta, z uwagi na największą na świecie grupę pacjentów z WPW po skutecznej reanimacji z VF i bardzo dużą grupę kontrolną pacjentów z WPW bez VF, może być istotnym argumentem w dyskusji na temat standardów postępowania.

2.    W 2013 r. w American Journal of Cardiology ukazały się oryginalne publikacje autorstwa pracowników Instytutu Kardiologii dotyczące postępów w diagnostyce choroby wieńcowej:

Opolski MP, Pregowski J, Kruk M, Witkowski A, Kwiecinska S, Lubienska E, Demkow M, Hryniewiecki T, Michalek P, Ruzyllo W, Kepka C.: Prevalence and Characteristics of Coronary Anomalies Originating from the Opposite Sinus of Valsalva in 8,522 Patients Referred for Coronary Computed Tomography Angiography. Am J Cardiol. 2013; 111(9): 1361-7. (IF=3.209; MNiSW=35).

W powyższej pracy na podstawie analizy 8 522 kolejnych chorych skierowanych na badanie tomografii komputerowej tętnic wieńcowych określano częstość występowania i znaczenie kliniczne anomalii tętnic wieńcowych odchodzących z przeciwległej zatoki wieńcowej (ang. anomalous coronary artery originating from the opposite aortic sinus - ACAOS). W pracy potwierdzono podobną częstość występowania ACAOS w populacji chorych z umiarkowanym prawdopodobieństwem choroby wieńcowej w porównaniu do częstości obserwowanej we wcześniejszych badaniach angiograficznych na osobach z wysokim prawdopodobieństwem choroby wieńcowej. Ponadto po raz pierwszy zasugerowano większą częstość złośliwych cech anatomicznych i gorsze rokowanie kliniczne u chorych z anomalią odejścia prawej tętnicy wieńcowej w porównaniu do anomalii odejścia lewej tętnicy wieńcowej.
Przedstawione wyniki mogą mieć znaczenie w diagnostyce i monitorowaniu osób z ACAOS zagrożonych wystąpieniem nagłej śmierci sercowo-naczyniowej podczas wysiłku, w tym szczególnie wyczynowych sportowców i służb mundurowych.
Celem kolejnej pracy było porównanie długości stentu implantowanego do tętnicy wieńcowej zmierzonej w tomografii komputerowej (CCTA) oraz w angiografii (QCA) i porównanie tych pomiarów z długością stentu podaną przez producenta:

Ciszewski M, Zalewska J, Pregowski J, Mintz GS, Kepka C, Kalinczuk L, Kruk M, Jastrzebski J, Witkowski A.: Comparison of Stent Length Reported by the Stent's Manufacturer to That Determined by Quantitative Coronary Angiography at the Time of Implantation Versus That Determined by Coronary Computed Tomographic Angiography at a Later Time. Am J Cardiol. 2013; 111(8): 1111-1116. (IF=3.209; MNiSW=35)

Zmierzono długość 30 stentów u 19 chorych. Pomiar w badaniu tomograficznym okazał się dokładniejszy od angiografii. Pomiar długości stentu w QCA zaniżał jego długość o średnio 20%. Z przedstawionych badań wynika, że należy wybierać stenty dłuższe o około 20%, niż to wynika z angiografii.

3.    Kolejnym osiągnięciem IK były publikacje z zakresu genetyki klinicznej z pierwszym autorstwem naszych Badaczy:
W pracy:
Wołkanin-Bartnik J, Pogorzelska H, Szperl M, Bartnik A, Koziarek J, Bilinska ZT.: Impact of genetic and clinical factors on dose requirements and quality of anticoagulation therapy in Polish patients receiving acenocoumarol: dosing calculation algorithm. Pharmacogenet Genomics. 2013; 23(11): 611-618. (IF=3,608; MNiSW=35)
opublikowano algorytm dawkowania acenocoumarolu z oceną genotypu, danych klinicznych (z uwzględnieniem klirensu kreatyniny) dla przewidywania skuteczności i bezpieczeństwa terapii przeciwzakrzepowej. Mimo wdrażania nowych leków przeciwzakrzepowych, nadal tradycyjnie powinni być leczeni chorzy ze sztucznymi zastawkami serca.
Z kolei praca:
Pęczkowska M, Kowalska A, Sygut J, Waligorski D, Malinoc A, Janaszek-Sitkowska H, Prejbisz A, Januszewicz A, Neumann HP.: Testing new susceptibility genes in the cohort of apparently sporadic pheochromocytoma/paraganglioma patients with clinical characteristics of hereditary syndromes. Clin Endocrinol (Oxf). 2013; 79(6): 817-823. (IF=3,396; MNiSW=30)
dotyczy poszukiwania nowych genów, które są odpowiedzialne za występowanie sporadycznych postaci pheochromocytoma:
Praca autorów:
Saj M, Bilińska ZT, Tarnowska A, Sioma A, Bolongo P, Sobieszczanska-Malek M, Michalak E, Golen D, Mazurkiewicz L, Malek L, Walczak E, Fidzianska A, Grzybowski J, Przybylski A, Zielinski T, Korewicki J, Tesson F, Ploski R.: LMNA mutations in Polish patients with dilated cardiomyopathy: prevalence, clinical characteristics, and in vitro studies. BMC Med Genet. 2013; 14(1): 55. (IF=2,536; MNiSW=25)
dotyczy występowania mutacji genu LMNA  w populacji chorych z ciężką niewydolnością serca/po przeszczepie serca oraz kierowanych na badania rodzinne.

4.    Kontynuowane były prace dotyczące wypracowywania standardów oceny struktury i czynności mięśnia sercowego w wadach wrodzonych (z zastosowaniem CMR).

Śpiewak M, Malek LA, Petryka J, Mazurkiewicz L, Marczak M, Biernacka EK, Kowalski M, Hoffman P, Demkow M, Misko J, Ruzyllo W.: Determinants of left- and right-ventricular ejection fractions in patients with repaired tetralogy of Fallot - cardiac magnetic resonance study. Pol Arch Med Wewn. 2013; 123(10): 539-546. (IF=1,833; MNiSW=30)
Śpiewak M, Malek LA, Petryka J, Biernacka EK, Hoffman P, Demkow M, Misko J, Ruzyllo W.: Stable right ventricular size and function during short-term follow-up in patients with pulmonary regurgitation after tetralogy of Fallot repair. Clin Radiol. 2013; 68(12): 1206-1211. (IF=1,818; MNiSW=25)

5.    Dużym osiągnięciem z uwagi na wagę problemu i IF czasopism było opublikowanie wyników 3 dużych badań randomizowanych wieloośrodkowych (ENGAGE AF TIMI48, TAO,TRILOGY ACS) w prestiżowych pismach, takich jak: NEJM, JAMA, czy Lancet  z udziałem badaczy z Instytutu Kardiologii:

Giugliano RP, Ruff CT, Braunwald E, Murphy SA, Wiviott SD, Halperin JL, Waldo AL, Ezekowitz MD, Weitz JI, Spinar J, Ruzyllo W, Ruda M, Koretsune Y, Betcher J, Shi M, Grip LT, Patel SP, Patel I, Hanyok JJ, Mercuri M, Antman EM, the ENGAGE AF-TIMI 48 Investigators.: Edoxaban versus Warfarin in Patients with Atrial Fibrillation. N Engl J Med. 2013; (IF=51.658; MNiSW=50).
Steg PG, Mehta SR, Pollack CV,Jr, Bode C, Cohen M, French WJ, Hoekstra J, Rao SV, Ruzyllo W, Ruiz-Nodar JM, Sabate M, Widimsky P, Kiss RG, Estrada JL, Hod H, Kerkar P, Guneri S, Sezer M, Ruda M, Nicolau JC, Cavallini C, Ebrahim I, Petrov I, Kim JH, Jeong MH, Lopez GA, Laanmets P, Kovar F, Gaudin C, Fanouillere KC, Minini P, Hoffman EB, Moryusef A, Wiviott SD, Sabatine MS.: Anticoagulation With Otamixaban and Ischemic Events in Non-ST-Segment Elevation Acute Coronary Syndromes: The TAO Randomized Clinical Trial. JAMA. 2013; 310(11): 1145-55. (IF=29.978; MNiSW=50)
Wiviott SD, White HD, Ohman EM, Fox KA, Armstrong PW, Prabhakaran D, Hafley G, Lokhnygina Y, Boden WE, Hamm C, Clemmensen P, Nicolau JC, Menozzi A, Ruzyllo W, Widimsky P, Oto A, Leiva-Pons J, Pavlides G, Winters KJ, Roe MT, Bhatt DL.: Prasugrel versus clopidogrel for patients with unstable angina or non-ST-segment elevation myocardial infarction with or without angiography: a secondary, prespecified analysis of the TRILOGY ACS trial. Lancet. 2013; 382(9892): 605-613. (IF=36.060; MNiSW=50)

6.    Ponadto, do sukcesów Instytutu Kardiologii w 2013 roku niewątpliwie należy zaliczyć:
a. Uzyskanie kolejnego grantu z 7 Programu Ramowego Unii Europejskiej Prospective randomized molticenter study comparing immediate multivessel revascularization by PCI versus culprit lesion PCI with staged non-culprit lesion revascularization in patients with acute myocardial infarction complicated by cardiogenic shock. (CULPRIT-SHOCK), który będzie realizowany w 2014 roku
b.    Realizacja grantu z NCBiR  "Trafic" dotyczącego nowatorskiej metody czynnościowej oceny zwężenia w tętnicy wieńcowej za pomocą modelowania przepływów In silico, na podstawie obrazu badania wielorzędowej tomografii komputerowej – Dr hab. n.med. Cezary Kępka i dr hab. n. med. Mariusz Kruk, prof. nadzw. IK
7.    Uzyskanie wyników współpracy nieformalnej  z zagranicą:
Klinika Nadciśnienia Tętniczego (kierownik: prof. dr hab. n. med. Andrzej Januszewicz) w 2010 roku nawiązała współpracę z profesorem Graemem Eisenhoferem z Instytutu Chemii Klinicznej i Medycyny Laboratoryjnej Uniwersytetu w Dreźnie w zakresie diagnostyki i leczenia chorych z guzem chromochłonnym (pheochromocytoma).
Efektem tej współpracy jest rozpoczęcie w 2011 roku wspólnego projektu Uniwersytetu w Dreźnie, Uniwersytetu w Nijmegen (profesor Jacques Lenders) i Instytutu Kardiologii zatytułowanego „Wieloośrodkowe, prospektywne badanie oceniające profile biochemiczne guzów produkujących monoaminy: przydatność diagnostyczna i związek z przebiegiem klinicznym – badanie PMT.” Projekt ten realizowany jest również we współpracy z innymi ośrodkami w Niemczech. Efektem tej współpracy są nie tylko publikacje, których listę przedstawiamy poniżej ale również możliwość zapewnienia chorym hospitalizowanym w Instytucie Kardiologii dostępu do najbardziej czułych i specyficznych metod biochemicznych oceny stężenia katecholamin. Projekt PMT realizowany jest w ramach pracy statutowej Instytutu Kardiologii (kierownik: dr n.med. Aleksander Prejbisz).
Lista publikacji:
1) Eisenhofer G, Brown S, Peitzsch M, Pelzel D, Lattke P, Glockner S, Stell A, Prejbisz A, Fassnacht M, Beuschlein F, Januszewicz A, Siegert G, Reichmann H. Levodopa therapy in Parkinson's disease: influence on liquid chromatographic tandem mass spectrometric-based measurements of plasma and urinary normetanephrine, metanephrine and methoxytyramine. Ann Clin Biochem 2013.
2) Peitzsch M, Prejbisz A, Kroiss M, Beuschlein F, Arlt W, Januszewicz A, Siegert G, Eisenhofer G. Analysis of plasma 3-methoxytyramine, normetanephrine and metanephrine by ultraperformance liquid chromatography-tandem mass spectrometry: utility for diagnosis of dopamine-producing metastatic phaeochromocytoma. Ann Clin Biochem 2013; 50:147-155.
3) Prejbisz A, Lenders JW, Eisenhofer G, Januszewicz A. Mortality associated with phaeochromocytoma. Horm Metab Res 2013; 45:154-158.
4) Peitzsch M, Pelzel D, Glockner S, Prejbisz A, Fassnacht M, Beuschlein F, Januszewicz A, Siegert G, Eisenhofer G. Simultaneous liquid chromatography tandem mass spectrometric determination of urinary free metanephrines and catecholamines, with comparisons of free and deconjugated metabolites. Clin Chim Acta 2013; 418:50-58.
5) Eisenhofer G, Lattke P, Herberg M, Siegert G, Qin N, Darr R, Hoyer J, Villringer A, Prejbisz A, Januszewicz A, Remaley A, Martucci V, Pacak K, Ross HA, Sweep FC, Lenders JW. Reference intervals for plasma free metanephrines with an age adjustment for normetanephrine for optimized laboratory testing of phaeochromocytoma. Ann Clin Biochem 2013; 50:62-69.
Ponadto, w wyniku współpracy z Women's College Research Institute, Women's College Hospital, University of Toronto – (Prof. J.A. Udell & Dr hab. n. med. A. Ciszewski, prof. nadzw. IK)  powstała praca:

         Udell JA, Zawi R, Bhatt DL, Keshtkar-Jahromi M, Gaughran F, Phrommintikul A, Ciszewski    A, Vakili H, Hoffman EB, Farkouh ME, Cannon CP.: Association between influenza vaccination and cardiovascular outcomes in high-risk patients: a meta-analysis. JAMA. 2013; 310(16): 1711-1720. (IF=29.978; MNiSW=50)

Z kolei współpraca z Department of Cardiology and Internal Intensive Care, Klinikum Bielefeld-Mitte, Bielefeld and Department of Cardiology, University of Witten/Herdecke (Prof. H. Kuhn & Dr n. med. M. Dąbrowski) zaowocowała pracą:

Veselka J, Lawrenz T, Stellbrink C, Zemanek D, Branny M, Januska J, Groch L, Dimitrow P, Krejci J, Dąbrowski M, Mizera S, Kuhn H.: Low incidence of procedure-related major adverse cardiac events after alcohol septal ablation for symptomatic hypertrophic obstructive cardiomyopathy. Can J Cardiol. 2013; 29(11): 1415-1421. (IF=3,122; MNiSW=30)

W ramach grantu EAHC dotyczącego  The European Health Literacy Survey HLS-EU –  opublikowano pracę, której współautorem jest  dr n. hum. Z. Słońska:

Sorensen K, Van den Broucke S, Pelikan JM, Fullam J, Doyle G, Słońska Z, Kondilis B, Stoffels V, Osborne RH, Brand H.: Measuring health literacy in populations: illuminating the design and development process of the European Health Literacy Survey Questionnaire (HLS-EU-Q). BMC Public Health. 2013; 13(1): 948. (IF=2,076; MNiSW=35)

8.    W 2013 roku ukazało się dwutomowe wydanie podręcznika „Wady serca”, którego redaktorami naukowymi są: prof. nadzw. IK Tomasz Hryniewiecki, prof. Zbigniew Gąsior oraz prof. Witold Rużyłło.

Nowe wydanie „Wad serca” nawiązuje do wydanego prawie ćwierć wieku temu pierwszego polskiego podręcznika dotyczącego wad serca, z którego korzystało wiele pokoleń kardiologów, a którego autorami byli: prof. Maria Hoffman, prof. Wanda Rydlewska - Sadowska i prof. Witold Rużyłło.
Nowy podręcznik powstał dzięki wybitnym autorom z najlepszych polskich ośrodków kardiologicznych i kardiochirurgicznych.
Nowoczesna forma podręcznika pozwala na udostępnienie aktualnych wiadomości niezbędnych w leczeniu chorych z wadami serca wszystkim lekarzom i studentom medycyny, nie tylko kardiologom, którzy na co dzień mają do czynienia z tymi zagadnieniami. „Wady serca” zostały przygotowane w oparciu o najnowsze dane, uwzględnione zostały także ostatnie światowe wytyczne.

9.    W ramach działań upowszechniających naukę opublikowano łącznie: 7 monografii, 79 rozdziałów w książkach oraz 158 publikacji w czasopismach znajdujących się na liście MNiSW. Rezultaty naszych badań były przedstawiane na 126 liczących się kongresach i sympozjach międzynarodowych i krajowych, na których wygłoszono łącznie 448 referatów. Wskaźnik cytowań pracowników Instytutu w 2013 roku wyniósł 3692.

10. Efektem działalności naukowej pracowników Instytutu Kardiologii były awanse naukowe:

W 2013 roku w Instytucie Kardiologii 1 osoba uzyskała stopień doktora habilitowanego:
-    dr hab. med. Maria Antonina Bilińska: Cykl prac dotyczący ochronnego wpływu wysiłku fizycznego u pacjentów ze stabilną chorobą wieńcową.

5 pracowników uzyskało stopień doktora:
-    Mariusz Kłopotowski: Ocena wpływu ablacji alkoholowej przegrody międzykomorowej na częstość występowania nieutrwalonych częstoskurczów komorowych u chorych z kardiomiopatią przerostową z zawężaniem drogi odpływu lewej komory.
-    Piotr Dobrowolski: Czy obturacyjny bezdech senny i zaburzenia metaboliczne są czynnikami ryzyka zmian morfologicznych i czynnościowych serca u chorych na oporne nadciśnienie tętnicze? Ocena echokardiograficzna.
-    Maria Jaworska-Wilczyńska: Ocena wybranych elementów układu odpornościowego i krzepnięcia w celu przewidywania wystąpienia zespołu po perikardiotomii u chorych po operacjach pomostowania aortalno-wieńcowego.
-    Paweł Litwiński: Wyniki leczenia operacyjnego i czynniki ryzyka niekorzystnego rokowania u chorych poddanych implantacji protezy zastawkowej w prawe ujście żylne.
-    Anna Borowiec: Stężenie osteoprotegeryny, markery stanu zapalnego i czynniki ryzyka miażdżycy u pacjentów z degeneracyjnym zwężeniem zastawki aortalnej.

Sympozja

W 2013 roku Instytut Kardiologii zorganizował coroczne Sympozjum Naukowo-Szkoleniowe:
Tematem spotkania były "Wybrane aspekty diagnostyki i leczenia chorób sercowo-naczyniowych".
Podczas sympozjum zostały omówione cztery główne zagadnienia:
-    Postępy w interwencyjnym leczeniu wad zastawkowych serca
-    Nadciśnienie płucne w wadach wrodzonych i nabytych serca
-    Migotanie przedsionków - praktyka trudniejsza od wytycznych
-    Wspomaganie mechaniczne serca w leczeniu przewlekłej niewydolności serca - doświadczenia, nadzieje i perspektywy
Pierwsza sesja była poświęcona postępom w interwencyjnym leczeniu wad zastawkowych serca.
Przewodniczyli jej: prof. Witold Rużyłło, prof. Adam Witkowski, prof. nadzw. Tomasz Hryniewiecki oraz prof. nadzw. Mariusz Kuśmierczyk.
W trakcie sesji omówiono i przedstawiono przypadki przeznaczyniowego wszczepienia zastawki aortalnej i płucnej oraz interwencyjnego leczenia niedomykalności mitralnej i przecieków okołozastawkowych.
Sesji dotyczącej nadciśnienia płucnego w wadach wrodzonych i nabytych serca przewodniczyli: Prof. Piotr Hoffman, prof. nadzw. Ewa Orłowska-Baranowska, prof. nadzw. Mariusz Kuśmierczyk oraz prof. nadzw. Mirosław Kowalski.
W trakcie sesji zaprezentowano najważniejsze zagadnienia dotyczące tętniczego nadciśnienia płucnego wtórnego do wad wrodzonych i nabytych serca. Przedstawiono również aktualne możliwości terapeutyczne i własne doświadczenia w leczeniu tego powikłania.
W kolejnej sesji omówione zostały problemy związane z migotaniem przedsionków.
Sesji przewodniczyli: prof. nadzw. Łukasz Szumowski, prof. Janina Stępińska, prof. Marcin Demkow oraz prof. nadzw. Barbara Lubiszewska.
W trakcie sesji zaprezentowano aktualny stan wiedzy na temat leczenia migotania przedsionków w Polsce z uwzględnieniem roli ablacji, nowych doustnych antykoagulantów, a także możliwości zabezpieczenia chorych z migotaniem przedsionków przed udarem poprzez zamykanie uszka lewego przedsionka.
Sesji dotyczącej wspomagania mechanicznego serca w leczeniu przewlekłej niewydolności serca przewodniczyli: prof. Andrzej Januszewicz, prof. nadzw. Jacek Grzybowski, prof. Hanna Szwed oraz prof. Tomasz Zieliński.

25 października 2013 r. w Warszawie odbyło się 2. Sympozjum „Diagnostyka i Leczenie Wtórnego i Opornego Nadciśnienia Tętniczego”, zorganizowane przez Klinikę Nadciśnienia Tętniczego Instytutu Kardiologii. Patronat nad Sympozjum objęło Polskie Towarzystwo Nadciśnienia Tętniczego.

Pracownicy Instytutu Kardiologii prowadzą również aktywną działalność dydaktyczną, m.in. poprzez prowadzenie kursów specjalizacyjnych. W 2013 roku zorganizowano 60 kursów. Do  najważniejszych kursów zorganizowanych w 2013 roku przez pracowników IK należą: „Postępy w diagnostyce i leczeniu wrodzonych wad serca”, „Diagnostyka inwazyjna i leczenie interwencyjne”, „Onkologia w kardiologii”, „Nadciśnienie tętnicze”, „Diagnostyka i leczenie zaburzeń rytmu serca”, „Aktualne zalecenia w diagnostyce i leczeniu chorób układu sercowo-naczyniowego”, „Postępy w diagnostyce i leczeniu nabytych zastawkowych wad serca”, „Resuscytacja krążeniowa”, „Diagnostyka i leczenie stabilnej choroby niedokrwiennej serca”, „Diagnostyka i leczenie niewydolności serca”, „Resuscytacja krążeniowo-oddechowa”,  Kurs specjalistyczny: Wykonywanie i interpretacja zapisu elektrokardiograficznego”, „Rehabilitacja chorych z chorobami układu krążenia”, a także kursy  CMKP organizowane przez pracowników Instytutu Kardiologii w ramach kształcenia i specjalizacji współfinansowane przez UE PN "Kształcenie w ramach procesu specjalizacji lekarzy deficytowych specjalności, tj. onkologów, kardiologów i lekarzy medycyny pracy".

W Instytucie Kardiologii działają 4 studenckie Koła Naukowe, których studenci są często nagradzani na krajowych i zagranicznych forach za prowadzoną działalność naukową.  W 2013 r. prace studentów Koła Naukowego działającego przy Klinice Choroby Wieńcowej i Strukturalnych Chorób Serca IK pod opieką dr hab. med. Mariusza Kruka, prof. nadzw. IK zdobyły 4 główne nagrody w sesji kardiologicznej podczas 9 Warszawskiego Międzynarodowego Kongresu Medycznego Młodych Naukowców (9th Warsaw International Medical Congress for Young Scientists), a także I nagrodę w sesji kardiologicznej podczas 24th European Students' Congress w Berlinie. Osiągnięciami mogą pochwalić się również studenci Koła Naukowego „Rytm Serca”, których prace zostały przyjęte do wygłoszenia referatu na kongresie EuroPRevent 2013 Congress w Rzymie w ramach Young Investigator Award Competition.

Aplikacje/wdrożenia

W Instytucie Kardiologii w 2013 roku zostały wprowadzone nowe i były kontynuowane nowoczesne procedury terapeutyczne w dziedzinie kardiologii interwencyjnej.
Do najważniejszych z nich należą:
1. Wdrożenie pełnego zakresu ablacji przeznaczyniowych z wykorzystaniem najnowszej wersji systemu 3D oraz technik transseptalnych w celu zwiększenia odsetka wykonywanych skomplikowanych zabiegów ablacji arytmii komorowych u chorych z organiczną chorobą serca oraz ablacji złożonych tachyarytmii przedsionkowych.
2. Wdrożenie rehabilitacji kardiologicznej w warunkach pozaszpitalnych u chorych  z niewydolnością serca i  wszczepionymi urządzeniami: CRT i ICD.
3. Wdrożenie zespołowego schematu kwalifikacji, algorytmów diagnostycznych i rozszerzanie spektrum zabiegów przezskórnej ekstrakcji elektrod  na bazie Sali  Hybrydowej.
4. Wdrożenie  zastosowania PET CT w diagnostyce infekcji związanych ze wszczepialnymi układami do elektroterapii serca.
5.  Stworzenie interdyscyplinarnego zespołu kwalifikującego i wykonującego badania MRI u chorych ze wszczepialnymi urządzeniami do elektroterapii serca i życiowymi wskazaniami do obrazowania MRI.
6.   W Pracowni Hemodynamicznej Instytutu Kardiologii wdrożono po raz pierwszy w Polsce zabieg przezcewnikowego wszczepienia nowego typu zastawki aortalnej ENGAGER z dostępu od koniuszka serca (transapikalnego).
7. W ramach europejskiego projektu badawczego SPARTACUS w Pracowni Hemodynamicznej,  we współpracy z Kliniką Nadciśnienia Tętniczego oraz Uniwersytetem w Nijmegen (Holandia), wdrożono procedurę cewnikowania żył nadnerczowych w diagnostyce pierwotnego hiperaldosteronizmu.
8. W Pracowni Hemodynamicznej wdrożono nową metodę przezskórnej korekcji niedomykalności zastawki mitralnej przy zastosowaniu urządzenia MITRALIGN w ramach programu badawczego.
9. W Klinice Kardiochirurgii i Transplantologii przeprowadzono zabieg wszczepienia nowatorskiej pozaustrojowej, pulsacyjnej protezy serca Religa Heart EXT.
10. W Klinice Kardiochirurgii i Transplantologii przeprowadzono zabieg całkowicie implantowanej wirowej pompy III generacji Heart WARE mechanicznego wspomagania lewej komory serca.
11. W Pracowni Hemodynamicznej u 4 pacjentów z nasilonymi bólami dławicowymi wdrożono zabiegi rotablacji wieńcowej. Wcześniejsze próby klasycznej angioplastyki wieńcowej były nieskuteczne, a ryzyko operacyjnego leczenia choroby wieńcowej wysokie. U wszystkich chorych zabiegi zakończyły się powodzeniem.
12.   Instytut Kardiologii wszczepia przezcewnikowo najwięcej zastawek serca w Polsce.
Od grudnia 2008 do końca 2013 wszczepiono w Instytucie Kardiologii 50 zastawek płucnych łącznie, a od  kwietnia 2011 do listopada 2013 zabieg TPVI wykonano u 20 pacjentów z natywną drogą odpływu prawej komory, co jest największą opisaną grupą na świecie. Wszczepienie zastawki jest poprzedzone implantacją stentu metalowego, który w przypadku natywnej drogi odpływu prawej komory o granicznych wymiarach powinien być wszczepiony ok. 2 miesięcy wcześniej dla uzyskania stabilnej strefy dla umiejscowienia zastawki.
13.   Od stycznia 2009 do końca 2013 r. wszczepiono w IK 182 zastawki aortalne. Stanowi to największą liczbę tych zabiegów wykonanych w jednym ośrodku w Polsce.
    Zwężenie zastawki aortalnej jest najczęściej występującą nabytą zastawkową wadą serca. Zabiegi TAVI stały się alternatywą dla operacji wymiany zastawki aortalnej w grupie pacjentów wysokiego ryzyka chirurgicznego oraz dyskwalifikowanych od postępowania kardiochirurgicznego ze względu na obecność chorób współistniejących.
    Zabiegi TAVI są rutynowo wykonywane w Instytucie Kardiologii od stycznia 2009 r. z dostępu przeznaczyniowego, a także przez minitorakotomię od koniuszka lewej komory lub z bezpośredniego nakłucia aorty.


Wróć